Volgende week staat er weer een MRI op de planning. En inmiddels weten we precies wat dat betekent. Niet alleen de scan zelf, maar ook alles wat eraan voorafgaat.
Deze week kwam daarom het inmiddels bekende telefoontje van de anesthesist om alles rondom de narcose nog een keer door te nemen.
Hoe gaat het met Charlotte? Is ze de afgelopen tijd ziek geweest? Welke medicijnen gebruikt ze? Zijn er nog bijzonderheden? En natuurlijk worden alle afspraken rondom de narcose opnieuw besproken.
Het zijn gesprekken die inmiddels bijna routine zijn geworden. Bizar eigenlijk, als je erover nadenkt.
Narcose
Gelukkig gaat het onder narcose brengen de laatste keren steeds beter. Charlotte krijgt de narcose nog altijd via een kapje en door de jaren heen hebben we samen met het team een manier gevonden die voor haar het prettigst werkt.
Voor ons is daarbij één ding heel belangrijk: wij willen Charlotte niet zelf hoeven vasthouden wanneer ze bang wordt of in paniek raakt.
Wij willen op zo’n moment haar papa en mama kunnen blijven. Degene bij wie ze zich veilig voelt en die haar geruststellen.
De artsen en verpleegkundigen weten dit inmiddels gelukkig ook. Wanneer het nodig is, nemen zij het snel en rustig van ons over. Dat maakt voor Charlotte, maar zeker ook voor ons, een enorm verschil.
Steeds een beetje makkelijker
Ook het spugen rondom de narcose lijkt gelukkig steeds minder te worden. Een paar jaar geleden was dit bijna standaard onderdeel van zo’n dag. Helemaal verdwenen is het nog niet, maar de laatste MRI’s verliepen wat dat betreft een stuk rustiger.
En zo merken we dat zelfs iets als een MRI, iets wat nooit normaal zou moeten voelen, uiteindelijk toch een soort routine krijgt.
We weten wat we mee moeten nemen. We weten ongeveer hoe de dag verloopt. Charlotte weet wat er gaat gebeuren en het team weet inmiddels steeds beter wat voor haar wel en niet werkt.
Alles is dus weer voorbereid.
Nu nog de MRI zelf…
En daarna begint misschien wel het moeilijkste gedeelte van zo’n controle.
Wachten op de uitslag.
Hopelijk kunnen we daarna weer voor een tijdje opgelucht ademhalen.