Vannacht moest Charlotte ieder uur wakker worden gemaakt voor controles. Daar was ze natuurlijk niet bepaald blij mee. Gisteravond en vannacht heeft ze ook nog een aantal keer gespuugd en ze heeft nog steeds erg veel pijn. Voor de pijn krijgt ze standaard paracetamol en morfine. Daarnaast krijgt ze, net als na de vorige operatie, dexamethason tegen de zwelling en misselijkheid.
Papa en ik zijn vannacht om en om bij Charlotte gebleven. Het eerste deel van de nacht heeft papa naast haar bedje gezeten en vanaf 02.00 uur heb ik het overgenomen.
Vannacht moest de verpleegkundige ook het spalkje om haar arm opnieuw verbinden. Het rode verband werd vervangen door groen, maar daar was Charlotte het absoluut niet mee eens. Het moest en zou roze worden! De verpleegkundige heeft uiteindelijk de hele IC afgezocht en zowaar nog een roze verbandje gevonden. Gelukkig maar, want groen was duidelijk geen optie. 😉
Terug naar het Máxima
Rond 10.30 uur werden we opgehaald door Arnoud en een arts om terug te gaan naar het Prinses Máxima Centrum. Weg van de IC en weer naar ons eigen kamertje.
Wanneer Charlotte slaapt, lijkt er weinig aan de hand. Maar zodra ze wakker wordt, komt de pijn direct terug. Ze kan dan echt gillen van de pijn in haar nek. Volgens de artsen komt dit vooral door de spieren die tijdens de operatie opzij zijn gelegd. Die moeten nu weer herstellen en dat zorgt helaas voor behoorlijk wat pijn.
Charlotte slaapt daarom veel. De hoeveelheid morfine is inmiddels verdubbeld en sinds vanmiddag krijgt ze daarnaast diclofenac via het infuus. Toch breekt de pijn daar soms nog doorheen. Op die momenten krijgt ze extra morfine om de ergste pijn weer onder controle te krijgen.
Eten en drinken is lastig
Vandaag heeft Charlotte geprobeerd om een Danoontje te eten. Dat ging in eerste instantie hartstikke goed, maar ongeveer een half uur later kwam het er helaas toch weer helemaal uit.
Drinken is sinds de operatie ook lastig. Gisteren wilde ze heel graag zelf een slokje drinken, maar door de verlamming aan de linkerkant van haar gezicht ging dat niet goed. Ook praten kost haar op dit moment veel moeite.
Daarom hebben we vandaag een gesprek gehad met de logopediste van het Prinses Máxima Centrum. Zij heeft ons uitgelegd waar we bij het eten en drinken op moeten letten. Maandag komt ze opnieuw langs om samen met Charlotte te oefenen met drinken uit een beker en met eten.
Tot die tijd mogen we het voorzichtig zelf proberen als Charlotte daar behoefte aan heeft. Ze moet dan goed rechtop zitten, kleine hapjes nemen en vooral rustig de tijd krijgen om te slikken. Zacht eten dat makkelijk weg te krijgen is, zoals appelmoes, is voorlopig het handigste.
Voor het drinken kregen we het advies om een spuitje te gebruiken. Daarmee kunnen we steeds een klein beetje drinken geven, zodat Charlotte het makkelijker kan doorslikken.
Vandaag wilde ze alleen nog helemaal niets van dat spuitje weten. Misschien hebben we morgen meer geluk.