Gisteren was het weer raak…
De migraine begon deze keer weer anders dan de vorige keren. Rond 14.00 uur kwam Charlotte naar beneden en ging op de bank liggen. Ze vertelde dat ze ging slapen, want ze was heel erg moe. Ze kwam vanmorgen rond 10.00 uur uit haar bed, dus dat was wel vreemd.
Rob en ik keken elkaar aan en hadden een vermoeden dat dit weleens migraine kon zijn. Maar goed, vermoeidheid komt ook voor bij haar NAH, of bij ieder ander gezond persoon. Het hoeft dus niet altijd iets te betekenen.
Charlotte ging op bed liggen om te slapen. Even later hoorden we haar roepen. Ze had overgegeven en een paar minuten later begon de hoofdpijn.
Een aantal keer overgeven, zich echt beroerd voelen en heel wat hoofdpijn later, zakte het eindelijk weg… Rond 20.00 uur was de aanval over.
Inmiddels heb ik een app gevonden waarin we dit mooi kunnen bijhouden: Migraine Buddy. De aanvallen van de afgelopen weken heb ik hierin verwerkt en zo hoop ik een mooi overzicht te krijgen van wanneer en hoe de migraineaanvallen ontstaan. Wat zijn eventuele triggers? Hoe kunnen we het wellicht voorkomen? En zo hebben we een mooi overzicht dat we aan de neuroloog kunnen tonen bij de volgende afspraak.
Daarover gesproken… We hebben nu twee aanvallen gehad waarbij we de medicatie hebben aangepast naar de huidige situatie. Tot nu toe heeft ze er nog geen baat bij gehad, mede doordat ze vrij snel na het innemen van de medicatie moet overgeven.
Gisteren was het na 25 minuten. De vraag is dan dus: hoeveel van deze medicatie is op dat moment al opgenomen in haar lichaam?
Wordt vervolgd…