In juli vorig jaar brak Charlotte haar enkel op twee plaatsen. Een flinke dubbele enkelbreuk waarvoor ze met spoed geopereerd moest worden.
Tijdens die operatie werd haar enkel weer netjes rechtgezet en is er een schroef geplaatst. Die moest ervoor zorgen dat alles tijdens het herstel goed op zijn plek bleef en de groei van haar enkel zo goed mogelijk kon doorgaan.
Na ongeveer zes maanden zou de schroef er weer uit mogen. Inmiddels zijn we die zes maanden ruimschoots voorbij, maar vandaag was het dan eindelijk zover!
Lekker vroeg aan de beurt
We moesten ons al vroeg melden in het ziekenhuis. Deze keer gelukkig geen spoedoperatie, maar gewoon netjes gepland.
En dat heeft zo zijn voordelen. 😉
Charlotte stond als één van de eersten op het programma. Geen uren wachten en steeds opnieuw op de klok kijken, maar lekker snel aan de beurt.
Toch blijft een operatie natuurlijk altijd een beetje spannend. Zeker als daar ook een infuus bij komt kijken.
Eén keer prikken!
Het infuus blijft voor Charlotte een dingetje. Door alles wat ze in de afgelopen jaren heeft meegemaakt, heeft ze behoorlijk wat prikangst opgebouwd.
Gelukkig weten we inmiddels ook wat voor haar goed werkt.
Net als de vorige keer werd er een echo gebruikt om precies te kunnen zien waar ze moesten prikken. En dat maakt voor Charlotte echt een wereld van verschil.
Eén keer prikken…
En meteen raak!
Het infuus zat direct goed. Wat fijn!
Een korte operatie
De ingreep zelf stelde gelukkig niet zoveel voor. Omdat het maar een korte operatie was, mocht ik gewoon op de gang wachten.
En dan duurt zo’n korte operatie voor een moeder natuurlijk alsnog nét iets langer dan je zou willen. 😉
Na de ingreep duurde het even voordat Charlotte goed wakker werd uit de narcose, maar gelukkig was alles helemaal goed gegaan.
De schroef was eruit!
Een bijzonder souvenir
En toen kwam misschien nog wel het leukste gedeelte.
Charlotte mocht haar schroef gewoon meenemen naar huis!
Netjes in een potje. 😂
Na maandenlang in haar enkel te hebben gezeten, ligt dat ding nu dus gewoon thuis. Best bijzonder als je bedenkt waarvoor die schroef allemaal nodig is geweest.
De dubbele breuk is hersteld, de schroef heeft zijn werk gedaan en nu kunnen we ook dit hoofdstuk langzaam afsluiten.
Weer eentje voor de verzameling bijzondere ziekenhuisverhalen zullen we maar zeggen. 😉