Sinds we weer thuis zijn uit het ziekenhuis, rijden we gemiddeld drie keer per week naar het UMC Utrecht. Een behandelaar dichter bij huis is helaas geen optie, omdat Charlottes oog als een complexe situatie wordt gezien. Er zit dus niets anders op dan regelmatig op en neer naar Utrecht te rijden.
De afgelopen dagen gaat het met haar oog op en af. Soms zien we de witte streep onder in haar oog ineens van vorm veranderen. Dat maakte ons natuurlijk meteen ongerust. Inmiddels weten we dat dit gelukkig normaal is. De witte rand bestaat uit pus dat zich in het oog heeft opgehoopt. Wanneer Charlotte druk bezig is en veel beweegt, kan dit van vorm en positie veranderen. Zodra ze weer rustig is, zakt het door de zwaartekracht langzaam terug naar beneden.
Dat wisten wij natuurlijk niet. Dus toen we het zagen veranderen, maakten we ons zorgen, stapten we in de auto en reden we opnieuw naar Utrecht. Daar kregen we gelukkig te horen dat er niets ernstigs aan de hand was en dat dit verschijnsel bij haar huidige oogprobleem kan voorkomen.
De roodheid blijft
De roodheid van haar oog wordt helaas nog steeds niet minder. Als we ergens zijn, is het vaak een van de eerste dingen die mensen opvalt. Ze vragen dan of ze een ontstoken oog heeft of misschien gevallen is.
Charlotte kijkt mij op zo’n moment meestal aan met een blik die eigenlijk maar één ding zegt: leg jij het maar uit…
Dat zijn van die kleine momenten waarop je merkt dat ze zich heel bewust is van hoe haar oog eruitziet. Voor een kind van vijf is het natuurlijk ook lastig om iedere keer opnieuw uit te moeten leggen waarom haar oog zo rood is.
Het druppelen blijft ondertussen ontzettend intensief en zal in ieder geval doorgaan tot aan de operatie. Hoe de verzorging en behandeling daarna verder zullen verlopen, weten we op dit moment nog niet.
Wanneer is de operatie?
Afgelopen vrijdag waren we opnieuw in het UMC voor controle. De arts keek meteen of Charlotte inmiddels was ingepland voor de operatie, maar helaas was dat nog niet het geval.
Ze gaf aan dat ze hier maandag direct achteraan zou gaan. Ook wil ze bespreken of Charlotte eventueel bij een andere oogchirurg ingepland kan worden. De ingreep die bij Charlotte moet worden uitgevoerd is technisch gezien relatief eenvoudig en kan in principe door meerdere oogchirurgen worden gedaan. We hoeven daardoor misschien niet te wachten tot de oogchirurg die gespecialiseerd is in oogleden beschikbaar is.
De arts wil er in ieder geval vaart achter zetten, en daar zijn wij natuurlijk alleen maar blij mee. Hoe eerder haar oog beter beschermd kan worden, hoe liever.
Voorlopig blijven we dus druppelen, zalven, controleren en vooral heel veel kilometers maken tussen huis en Utrecht.
Wordt vervolgd…