Vanmiddag was het zover: Charlotte mocht voor het eerst kennismaken met haar nieuwe klas! Terwijl papa en mama een gesprek hadden met de maatschappelijk werker van de school, mocht Charlotte alvast een tijdje bij haar nieuwe klasgenootjes blijven.
Onderweg in de auto was ze nog ontzettend stoer. Alleen in haar nieuwe klas, zonder papa en mama? Geen enkel probleem! Tenminste… totdat we daadwerkelijk in het klaslokaal stonden.
Toen was die stoere Charlotte ineens een stuk minder stoer. Ze werd heel verlegen en kroop bijna helemaal tegen me aan. Een kindje uit de klas probeerde meteen contact met haar te maken: ‘Charlotte, wat heb je mooie schoenen aan!’ Voorzichtig begon ze een beetje om zich heen te kijken.
De juf stelde haar vervolgens voor aan een meisje (Eva) met wie ze mocht gaan knutselen. En toen was het ijs eigenlijk al snel gebroken. Knutselen is natuurlijk helemaal Charlottes ding, dus daarmee hadden ze meteen iets gevonden waar ze haar blij mee konden maken.
Niet meer naar huis willen
Na ons gesprek kwamen we terug in de klas om Charlotte op te halen. We waren natuurlijk ontzettend benieuwd hoe het was gegaan.
Nou… volgens mij hoeven we ons weinig zorgen te maken!
Ze had het zó naar haar zin gehad dat ze eigenlijk helemaal niet meer mee naar huis wilde. Hoe mooi is dat? Van een meisje dat bij binnenkomst bijna in mama kroop naar een meisje dat het liefst gewoon in haar nieuwe klas wilde blijven.
We gaan vanaf nu dus de nachtjes aftellen totdat ze echt op haar nieuwe school mag beginnen.
Maar voordat dat nieuwe avontuur begint, moeten we natuurlijk eerst nog afscheid nemen van haar huidige school. Donderdag heeft Charlotte haar allerlaatste schooldag op de Julianaschool. Een plek waar ze haar vriendjes en vriendinnetjes heeft, haar juffen kent en waar ze natuurlijk heel veel heeft meegemaakt.
Dat laten we niet zomaar voorbijgaan.
Dus donderdag gaan we haar laatste dag natuurlijk afsluiten met een lekkere traktatie!
Een hoofdstuk wordt afgesloten en een heel nieuw avontuur gaat beginnen.