Mag ik even vertellen hoe ontzettend trots ik ben op mijn mooie dochter!
Gisterochtend hebben Charlotte en ik samen haar hoortoestel opgehaald. Ik had er eerlijk gezegd een beetje een hard hoofd in. Na vijf minuten in de winkel begon Charlotte namelijk al aan te geven dat ze hem uit wilde en ik zag de bui al hangen. Gelukkig heb ik die scène kunnen voorkomen, maar daar heb ik dan ook écht mijn best voor moeten doen!
Onderweg naar de auto waren we samen wat aan het kletsen. Ik somde ondertussen enthousiast alle voordelen van haar nieuwe hoortoestel op en Charlotte vertelde bij ieder geluidje dat ze hoorde precies WAT ze hoorde. 🤭
De piepjes van de betaalautomaat op de parkeerplaats, de muziek uit een voorbijrijdende auto, de vogeltjes… Opeens kwamen er allemaal geluiden binnen die ze daarvoor blijkbaar veel minder goed hoorde.
Trots laten zien
Eenmaal thuis heeft ze haar hoortoestel trots aan papa, opa en oma laten zien. En natuurlijk deden zij precies hetzelfde als ik. Alleen maar positief praten over dat mooie apparaatje en vertellen hoe fijn het is dat ze nu beter kan horen.
Charlotte en ik zijn daarna Sophie uit school gaan halen, zoals we iedere woensdag doen. Sophie zag het apparaatje in haar oor en reageerde meteen:
‘Wauw Charlotte! Wat heb je een mooi apparaatje!’
Haar vriendinnetje kon dat alleen maar beamen. Vervolgens keek ze naar Charlottes andere oor en vroeg heel verbaasd:
‘Hé, waar is nou je andere apparaatje? Je hebt toch twee oren?’
Even zag ik Charlotte schrikken. Ik zag haar nadenken over wat ze moest antwoorden, maar al snel kwam heel zelfverzekerd:
‘Nee hoor, ik heb er maar één nodig!’
🥰
Samen kletsen op de fiets
Sophie ging die middag bij haar vriendinnetje spelen, dus later zijn Charlotte en ik haar samen op de fiets gaan ophalen.
Normaal gesproken kunnen Charlotte en ik eigenlijk niet met elkaar praten als ze achterop de fiets zit. Door de wind en alle omgevingsgeluiden kan ze mij dan niet goed verstaan.
Maar nu?
Nu hebben we onderweg gewoon lekker samen zitten kletsen!
Wauw… Zoiets kleins en normaals kan dan ineens zó bijzonder zijn.
En toen naar school…
Vandaag moest ze ermee naar school. Haar bril op, hoortoestel in…
Dat wordt wat, dacht ik nog.
Maar nee hoor. Ze doet het fantastisch! Toen ze thuiskwam zat haar bril nog gewoon op haar neus en haar hoortoestel nog netjes in haar oor.
En het allermooiste was het eerste wat ze tegen me zei toen ze thuiskwam:
‘Mama! Weet je hoe leuk!! Ik kan nu ALLE kindjes heel hard horen in de klas!!!! 😁😁😁’
Daar word je toch ontzettend blij van?
Wat ben ik trots op haar. Op hoe ze iedere keer weer omgaat met iets nieuws. Iets wat ze misschien helemaal niet wil, maar wat uiteindelijk toch weer nieuwe mogelijkheden voor haar opent.
#ikbentrots