Vandaag mochten we weer een ritje maken naar Utrecht. Er stonden twee afspraken op de planning: eentje bij de oogarts en daarna bij de neuroloog.
En gelukkig kwamen we deze keer met een heel positief gevoel weer naar buiten!
Oogarts
De oogarts was dik tevreden over hoe Charlottes oog er op dit moment uitziet. Het oog is mooi rustig en de zalfjes doen goed hun werk. We blijven daarom gewoon doorgaan zoals we dat nu doen.
Ook heeft de oogarts een test gedaan om te kijken hoeveel Charlotte met haar zicht in totaal kan waarnemen.
De uitslag: 120%!
Eigenlijk best bijzonder als je daarover nadenkt. Eén oog functioneert niet meer en toch weet ze met haar andere oog zo ontzettend veel op te vangen. Gek en tegelijkertijd heel bijzonder om te zien hoe het lichaam zich blijkbaar kan aanpassen.
Neuroloog
Daarna door naar de neuroloog.
Ook daar kregen we gelukkig goed nieuws. Voor het eerst in lange tijd zagen niet alleen wij, maar ook de neuroloog dat Charlotte weer vooruitgaat in plaats van achteruit!
Haar motoriek en balans zullen waarschijnlijk nooit helemaal worden zoals bij iemand zonder haar hersenletsel. Maar als we kijken naar Charlotte en naar wat voor háár haalbaar is, ging het vandaag ontzettend goed.
En daar zijn we natuurlijk heel blij mee!
Vermoeidheid
Het lijkt er steeds meer op dat vermoeidheid een ontzettend grote rol heeft gespeeld bij de achteruitgang die we de afgelopen maanden zagen.
Inmiddels is het ons via de gemeente gelukt om een indicatie te krijgen voor individueel leerlingenvervoer. Dat betekent dat Charlotte voortaan haar eigen taxi heeft.
’s Morgens wordt ze pas om 09.00 uur thuis opgehaald en na school wordt ze rechtstreeks weer thuisgebracht.
Waar ze voorheen soms wel twee uur per dag onderweg was, is dat nu nog maar ongeveer een half uur. Dat scheelt niet alleen ontzettend veel tijd, maar vooral ook heel veel prikkels.
De tijd die ze hierdoor wint, kan ze gebruiken voor iets wat voor haar ontzettend belangrijk is: rust.
Daarnaast hebben we met school afgesproken dat er gedurende de dag vaker rustmomenten worden ingebouwd. De combinatie van minder reistijd, minder prikkels en meer rust lijkt nu echt zijn vruchten af te werpen.
Ook de extra week vakantie heeft haar zichtbaar goed gedaan. Even niets moeten. Lekker rusten wanneer dat nodig was en natuurlijk ook leuke dingen doen, maar vooral met mate.
Blijkbaar had haar lichaam dat ontzettend hard nodig.
Over drie maanden
Voor nu mogen we dus vooral heel blij zijn met wat we zien.
Charlotte gaat vooruit!
Over drie maanden staat de volgende MRI gepland. Dan zal moeten blijken of de positieve veranderingen die we aan de buitenkant zien ook terug te zien zijn op de scan en hoe het er met de tumor voorstaat.
Tot die tijd genieten we vooral even van dit goede nieuws.
Fingers crossed!