Vorige week is het hoortoestel van Charlotte buiten op straat gevallen. Tijdens het spelen had ze hem uitgedaan omdat hij niet lekker zat en aan mij gegeven. Bij het doorgeven ging het mis en viel hij op de stoep.
Helaas was één keer vallen al genoeg. Het oorstukje brak meteen in drie stukken.
Zonder oorstukje kan Charlotte haar hoortoestel natuurlijk niet dragen, dus ik heb direct contact opgenomen met Beter Horen om een nieuw exemplaar te bestellen.
Daar kreeg ik te horen dat de schade niet onder de garantie of verzekering valt, omdat het hoortoestel door ons eigen toedoen is gevallen. De kosten voor een nieuw oorstukje, €72, moeten we daarom zelf betalen.
Daar was ik het natuurlijk niet helemaal mee eens. We hebben het hier tenslotte over een kind van 8 jaar. Hoe kun je verwachten dat een kind altijd en overal voorzichtig met zoiets omgaat?
Maar goed, uiteindelijk trek je toch aan het kortste eind en Charlotte heeft haar hoortoestel nodig. Dus hebben we het nieuwe oorstukje besteld.
De volgende dag werden we opnieuw gebeld. Ze konden de oude mal van Charlottes oor niet meer vinden en daarom moesten we toch even langskomen om een nieuwe afdruk te laten maken.
Afgelopen woensdag om 09:30 uur hadden we daarvoor een afspraak.
Alles leek prima te gaan. Het malletje was zo gemaakt en niet veel later stonden we alweer vrolijk buiten.
Daarna zijn we naar zwemtherapie gegaan en ook daar was niets aan de hand.
Tot een paar uur later…
Opeens enorme oorpijn
Rond half drie ’s middags begon Charlotte ineens ontzettend hard te huilen.
Ze zakte door haar knieën op de grond en gilde dat haar linkeroor pijn deed.
En juist dát zorgde ervoor dat bij mij meteen alle alarmbellen afgingen.
Charlotte heeft aan de linkerkant door haar verlamming veel minder gevoel. Als zij daar daadwerkelijk pijn aangeeft, neem ik dat dus heel serieus.
Ik probeerde de huisarts te bellen, maar kreeg niemand te pakken. Daarom besloot ik niet langer te wachten en gewoon in de auto te stappen.
Er hoefde wat mij betreft niet eens direct een arts naar te kijken. Ik wilde vooral dat iemand met de juiste apparatuur even in haar oor keek om te beoordelen of er iets mis was.
De assistente nam ons gelukkig meteen mee en controleerde beide oren.
En toen zag ze iets wat daar absoluut niet hoorde.
Er zat een gaatje in het linker trommelvlies van Charlotte.
Kan het door het maken van de mal komen?
Natuurlijk schoot meteen de afspraak van die ochtend door mijn hoofd.
Bij het maken van een oorafdruk wordt eerst materiaal in de gehoorgang geplaatst om het oor te beschermen. Daarna wordt het afdrukmateriaal ingebracht waarmee de mal van het oor wordt gemaakt.
Omdat Charlotte aan die kant weinig gevoel heeft, kan zij niet altijd goed aangeven wanneer iets pijn doet of wanneer er misschien te veel druk wordt uitgeoefend.
Of het gaatje daadwerkelijk tijdens het maken van de afdruk is ontstaan, weten we natuurlijk niet zeker. Maar omdat de klachten enkele uren na de afspraak begonnen, willen we dit wel goed laten uitzoeken.
Zeker omdat het om haar linkeroor gaat, waar ze al gehoorverlies heeft en waarvoor ze haar hoortoestel draagt.
Naar de SEH in Utrecht
Voor de zekerheid heb ik contact opgenomen met Charlottes KNO-arts in het Wilhelmina Kinderziekenhuis.
We kregen eigenlijk twee keuzes.
We konden meteen naar Utrecht komen of wachten tot de volgende ochtend. Alleen bestond er dan een kans dat we bij verergering van de klachten alsnog diezelfde avond, misschien pas rond 23:00 uur, met spoed naar Utrecht zouden moeten rijden.
Daar hoefde ik niet lang over na te denken.
Dan maar meteen.
We hebben Sophie opgehaald bij haar vriendinnetje en haar naar opa en oma gebracht. Daarna zijn we doorgereden naar Utrecht.
Op de SEH heeft de dienstdoende arts Charlotte onderzocht.
En inderdaad: ook zij zag een gaatje in het trommelvlies.
Voorlopig mag Charlotte daarom niet zwemmen en moeten we extra voorzichtig zijn met water in haar oor. Ook moeten we goed opletten of er tekenen van een infectie ontstaan.
Maar waar komt die pijn dan vandaan?
Wat ik bijzonder vond, was de uitleg over de pijn die Charlotte ervaart.
Volgens de arts hoeft de pijn niet per se te betekenen dat er op dat moment iets letterlijk ‘pijn doet’ in het oor. Door het gaatje in het trommelvlies kan geluid anders binnenkomen en kunnen bepaalde geluiden veel harder of onaangenamer worden ervaren.
Daardoor kan Charlotte dus wel degelijk veel last hebben van harde geluiden.
Paracetamol zal daar volgens de arts weinig aan veranderen.
Als Charlotte veel last heeft van geluid, kunnen we haar tijdelijk een koptelefoon of gehoorbescherming aanbieden om de prikkels wat te verminderen.
Veel meer kunnen we op dit moment helaas niet doen.
Toch nog een extra controle
De volgende ochtend werd ik opnieuw gebeld door dezelfde arts die Charlotte op de SEH had onderzocht.
Na haar nachtdienst had ze de situatie overgedragen aan Charlottes eigen KNO-arts.
Hij wil het toch nog wat uitgebreider laten controleren.
Daar ben ik eigenlijk alleen maar blij om.
Aanstaande maandag krijgt Charlotte daarom opnieuw een gehoortest en hebben we een afspraak op de poli. Dan kunnen ze bekijken hoe het trommelvlies eruitziet en vooral of haar gehoor veranderd is sinds het ontstaan van het gaatje.
Dat laatste vind ik natuurlijk het spannendste.
Ze had aan deze kant al gehoorverlies. Het laatste wat we willen, is dat daar nu nog meer gehoorschade bovenop is gekomen.
En dan te bedenken dat we woensdagochtend alleen maar even een nieuw malletje gingen laten maken voor een kapot oorstukje…
WORDT VERVOLGD…