Vandaag waren we opnieuw bij de uroloog om te kijken wat de Betmiga en de blaastraining de afgelopen maanden hebben gedaan. En gelukkig kwam daar eigenlijk heel positief nieuws uit.
Charlotte kan haar plas inmiddels veel beter ophouden. Waar ze eerst eigenlijk direct naar het toilet moest zodra ze aandrang voelde, lukt het haar nu om ongeveer vijftien minuten te wachten. Dat geeft haar overdag natuurlijk veel meer rust en vrijheid.
Ook haar blaascapaciteit is flink toegenomen. Tijdens het onderzoek plaste ze zelfs 380 milliliter in één keer. Dat is echt een enorm verschil met de ongeveer 170 tot 210 milliliter waarmee we begonnen.
Overdag zien we dus duidelijk dat de behandeling effect heeft.
Maar de nachten blijven lastig
Helaas zien we ’s nachts nog weinig verschil. Charlottes luiers zitten ’s morgens nog steeds ontzettend vol en lopen regelmatig zelfs over.
Daarnaast valt op dat haar urine in de ochtend heel licht en verdund is. De uroloog vraagt zich daarom af of Charlottes nieren ’s nachts misschien onvoldoende urine concentreren. Dat zou kunnen verklaren waarom ze tijdens haar slaap zulke grote hoeveelheden urine blijft produceren.
Om te kijken of we daar iets aan kunnen doen, gaan we nu iets nieuws proberen.
De komende drie weken krijgt Charlotte naast de Betmiga ook Minrin. Daarna hebben we telefonisch contact met de uroloog om te bespreken of dit verschil heeft gemaakt.
We zijn in ieder geval ontzettend blij met de vooruitgang die we overdag zien. Dat laat zien dat de Betmiga en blaastraining echt iets doen.
Nu hopen we natuurlijk dat we ook voor de nachten eindelijk een oplossing kunnen vinden.
Stapje voor stapje. ❤️