Vanmorgen
Wat een goed begin van de dag! Charlotte werd ontzettend vrolijk wakker en wilde zelfs in de rolstoel om samen met Robert en mij een rondje over de gang te maken. Waar ze gisteren nog helemaal niets van ‘dat ding’ wilde weten, wilde ze er vandaag uit zichzelf in. Wat een verschil met een dag eerder.
Ook heeft ze vandaag voor het eerst weer zelf op de wc geplast. Weer zo’n mijlpaal die ineens ontzettend bijzonder en stoer voelt, terwijl het normaal gesproken de gewoonste zaak van de wereld is. Iedere keer als ze van de wc af kwam, liet ik haar een paar stapjes lopen. Zo proberen we beetje bij beetje weer wat meer te bewegen.
Om 11.00 uur kregen we ook goed nieuws over het wondje aan de achterkant van haar hoofd. Een extra hechting was niet meer nodig. Zolang Charlotte rustig bleef, zag de wond er goed uit en konden we het gewoon zo laten.
Vanmiddag kwamen opa en oma Vermeulen langs. Sophie was even bij de andere opa en oma, waardoor ze rustig bij ons op bezoek konden komen. Hun vorige bezoek verliep niet zo soepel, omdat Charlotte toen ontzettend moe was en eigenlijk geen enkele prikkel kon verdragen. Vandaag was gelukkig een hele andere dag. Voor opa en oma was het dan ook fijn om eindelijk weer even de ‘oude, vrolijke Charlotte’ te zien.
De eerste uitslag van de tumor
Opa en oma waren nog maar net weg toen er ineens een groep van vijf à zes artsen onze kamer binnenkwam. De eerste uitslag van het onderzoek van de tumor was bekend.
Het bleek om een langzaam groeiende, laaggradige tumor te gaan. In de volksmond wordt zo’n tumor vaak ‘goedaardig’ genoemd, maar de artsen legden uit dat die term bij een hersentumor eigenlijk niet helemaal passend is. Ook een langzaam groeiende tumor kan in de hersenen voor grote problemen zorgen, simpelweg omdat daar weinig ruimte is en de tumor belangrijke delen van de hersenen kan verdringen.
In Charlottes geval gaat het om een graad 1 tumor. Voor nu betekent dit dat er geen aanvullende behandeling nodig is, zolang de tumor niet opnieuw gaat groeien. Dat was natuurlijk ontzettend fijn nieuws om te horen na alles wat er de afgelopen dagen op ons af is gekomen.
Charlotte zal de komende weken, maanden en jaren wel goed gecontroleerd blijven worden. Na deze opname wordt opnieuw een MRI gemaakt om te bekijken wat er na de operatie nog zichtbaar is. Daarna volgt na ongeveer drie maanden opnieuw een MRI. Aan de hand daarvan wordt bepaald hoe vaak de controles daarna nodig zullen zijn, bijvoorbeeld iedere drie of zes maanden.
Voorlopig kunnen we dus voorzichtig opgelucht zijn. Na een paar ontzettend heftige dagen kregen we vandaag eindelijk het nieuws waarop we zo hadden gehoopt: een laaggradige tumor waarvoor op dit moment geen verdere behandeling nodig is.