Sinds de positieve uitslag van de MRI zijn we stiekem vooral aan het genieten. De uitslag was natuurlijk heel positief en daardoor hoeven we ons de komende tijd wat minder zorgen te maken. Even wat meer rust in ons hoofd!
Afgelopen weekend hadden we bovendien iets heel leuks te vieren: Charlotte is zaterdag 7 jaar geworden! Jeetje, wat vliegt de tijd. We hebben er een heerlijk en gezellig verjaardagsweekend van gemaakt.
Na alle feestelijkheden was het vandaag weer tijd voor een ziekenhuisbezoek. We hadden een afspraak bij de audioloog en haar assistent. Eerst werd er een hoortest gedaan en daarna hebben we uitgebreid besproken hoe het met Charlotte gaat. Ook kwam de mogelijkheid van een hoortoestel ter sprake.
Toch een hoortoestel
Het gehoor aan Charlottes linkerkant is ongeveer 30 dB minder dan normaal. Met haar rechteroor vangt ze gelukkig heel veel op, maar het gehoorverlies links zorgt toch voor de nodige beperkingen.
Zo kan Charlotte moeilijker bepalen waar geluiden vandaan komen. Ook heeft ze in een drukke omgeving meer moeite om zich te concentreren op wat iemand tegen haar zegt. Als bijvoorbeeld de televisie aanstaat, gaat ze zelf steeds harder praten. Ze hoort zichzelf minder goed en is daardoor bang dat wij haar ook niet kunnen horen.
30 dB klinkt misschien niet als ontzettend veel, maar het is wel genoeg om haar dagelijks leven lastiger te maken. Een hoortoestel kan nét dat beetje ondersteuning geven waardoor luisteren minder energie kost. Niet alleen thuis, maar zeker ook op school.
Daarom hebben we besloten om ervoor te gaan.
Op 22 juni hebben we een afspraak bij Beter Horen om de volgende stap te zetten. Ik hoop vooral dat Charlotte het hoortoestel kan accepteren en uiteindelijk zelf gaat merken hoeveel voordeel ze ervan kan hebben.
Daar wil ik niets van weten!
Van de audioloog kregen we een ontzettend leuk boekje mee over een olifantje dat twee hoortoestellen nodig heeft. Een leuke manier om Charlotte alvast een beetje kennis te laten maken met het idee.
Nou… daar dacht mevrouw zelf iets anders over. 😂
Ze bladerde even door het boekje, maar besloot vervolgens heel duidelijk dat het absoluut niet mee naar huis hoefde.
De audioloog probeerde het boekje uiteindelijk stiekem tussen de andere papieren aan mij mee te geven, in de hoop dat Charlotte het niet zou zien.
Helaas… betrapt! 😂
Het boekje is uiteindelijk tóch mee naar huis gegaan. Of ze er ooit vrijwillig in gaat kijken, is natuurlijk een heel ander verhaal.
We gaan het zien. Stap voor stap en vooral op Charlottes tempo.
Ik hoop zo dat het allemaal goed gaat!